Domplein 13, 14 en 15, Utrecht
Dit hofje ligt verscholen in de noordwesthoek van het Domplein. De rooms-katholieke Sint Martinus-Vereniging, opgericht ter ondersteuning van armen en zieken, liet er in 1898 een hofje bouwen voor ‘ouden van dagen’. De architect was Jacobus Augustinus van Straaten (1862-1920), die ook het Piëtas-gebouw met toren op de hoek Drift-Nobelstraat ontwierp. Totdat het Maartenshofje in 1898 werd gebouwd, heette deze hoek nog Keizershof, naar het middeleeuwse Paleis Lofen waarvan hier nog resten onder de huizen liggen.
Sint Maarten
Sint Martinus of Sint Maarten is de beschermheilige van de stad Utrecht. Op de gevelsteen boven de entree van nummer 14 is het bekende tafereel afgebeeld van Sint Maarten die zijn mantel doorscheurt en deelt met een bedelaar. In deze trapgevel in neogotische stijl leidde de dubbele deur naar de vergaderzaal van het bestuur van de Sint Martinus-Vereniging. Rechtsonder naast de entree is ook een gedenksteen ingemetseld van 3 juni 1898. De ouderenwoningen zelf hadden eenvoudiger deuren.
Restauratie en kunstwerk
Het hofje stond er eind twintigste eeuw vervallen bij, ‘een rotte kies’, volgens sommigen. Stadsherstel heeft in 1999 de huisnummers 13, 14 en 15 verworven en gerestaureerd tot vier woningen. Hetzelfde deed het K.F. Hein Fonds met de panden ertegenover op nummer 11-12. Zo werd gezamenlijk de Maartenshof opgeknapt. Ook het pleintje, waar voordien auto’s stonden, is aangepakt. Het K.F. Hein Fonds liet er in 2002 een kunstwerk plaatsen door Erica van Seeters. De grillige granieten elementen verwijzen naar de mantel van Sint Maarten, de hoge witte zuil wijst naar de hemel.
Auteur: Arjan den Boer


Klik op de foto voor een vergroting.
- Foto links: De Maartenshof in 1988 (Het Utrechts Archief).
- Foto rechts: Gevelsteen met Sint Maarten en de bedelaar, boven de ingang Domplein 14 (H. Verschuur, Het Utrechts Archief).